گفتگو با خدا
ولقد خلقنا الانسان ونعلم ما توسوس به نفسه ونحن اقرب الیه من حبل الورید
« و ما انسان را خلق کرده ایم واز وسوسه ها واندیشه های نفس اوکاملا آگاهیم که از رگ گردن او به او نزدیکتریم » . آیه ی16 سوره ی مبارکه ی (ق )
درخواب به دیدار خدا رفتم . خداپرسید: می خواهی با من گفتگو کنی ؟ جواب دادم: اگر وقتش را داشته باشید . خداوند لبخندی زد وگفت: وقت من بی انتهاست .
در افکارت چه سوالاتی داری که می خواهی از من بپرسی ؟ پرسیدم : چه خصوصیاتی از انسان حیرت انگیز است ؟ خداوند پاسخ داد: از کودک بودنشان ناراحت هستند وآرزو یشان بزرگ شدن است . ولی در بزرگسالی حسرت دوران کودکی خود را می خورند.
برای کسب مال وثروت ، سلامتیشان را از دست می دهند وسپس مال وثروت به دست آورده را برای برگرداندن سلامتیشان خرج می کنند.
با اندیشیدن به آینده آنقدر نگران می شوند که حال خود را از یاد می برند ، به طوری که نه در حال زندگیمی کنند نه در آینده .
چنان زندگی می کنند که گویی مرگ وپایانی برای آنان نیست ، ودر زمان مرگ آن چنانند که گویی هرگز زنده نبوده اند.
خداوند دستانم را گرفت وبرای لحظاتی سکوت کردیم وبعد از آن سکوت پرسیدم : از دید گاه خالق انسان ها ،یادگیری چه درس هایی از زندگی را برای آن ها ضروری می دانید؟ خداوند با لبخند پاسخ داد:
بدانند که نمی توان کسی را مجبور به دوست داشتن خود کنند ، ولی می توانند اجازه دهند که دیگران آن ها را دوست بدارند .
بدانند که مقایسه کردن خودشان با دیگرانکار خوبی نیست .
بدانند که ثروتمند کسی نیست که مال وثروت بیشتری دارد، بلکه فردی است که نیاز کمتری دارد .
بدانند که اگر چه می توانند در چند ثانیه کسانی را که بسیار دوست دارند غمگین وناراحت کنند ،ولی سال ها زمان لازم است تا آن را جبران کنند .
بدانند که اشخاصی هستند که بسیار دوستشان دارند ولی نمی توانند احساساتشان را نشان دهند.
بدانند که دونفر در مورد یک موضوع واحد می توانند نظرات متفاوتی داشته باشند .
بدانند که دیگران آ ن ها راببخشند همیشه کافی نیست ، بلکه آن ها نیز باید خودشان را ببخشند .
و بدانند که من اینجا هستم ... همیشه